116
ه: ظهور ابن تيميه
يكى از نقاط عطف تفكر سلفگرايى ظهور ابن تيميۀ حرّانى است. او بعد از آنكه به جاى پدرش بر كرسى تدريس و اِفتا نشست، عقايدى در مسائل توحيدى و جانبدارى از اهل حديث و پيروى از سلف و مخالفت با ساير گروههاى فكرى و فرقههاى كلامى و فقهى اظهار داشت كه در ميان مسلمانان اختلاف شديدى دربارۀ افكار او پديد آمد تا جايى كه برخى او را به عنوان رهبر فكرى خويش پذيرفتند و برخى نيز او را به شدت انكار كردند و عقايد او را بدعت دانستند و فتوا به قتل يا حبس او دادند. تفصيل ديدگاهها دربارۀ او مجال ديگرى مىطلبد.