50است؛ زيرا كه انقلابى كه در شرف وقوع بوده، در نتيجۀ عصبانيّت شديد حجّاج ايرانى و ساير حجّاج شيعه نسبت به عمل بىرويۀ عمّال دولت عربى سعودى بوده، به علاوه قتل يك نفر بىگناه به عنوان اينكه از خونريزى بيشترى جلوگيرى مىنمايد، مجوز قانونى ندارد. بهخصوص كه وسيلۀ دفاع به نامبرده داده نشده است و اين رفتار بهطور روشن نشان مىدهد كه احساسات تعصّبآميز جاهلانه تا چه درجه برافكار عمّال حكومت سعودى، كه اين حكم را اجرا نمودهاند، حكمفرما است.
پاسخ دولت سعودى
وزارت خارجۀ عربى سعودى در تاريخ 15 ربيع الأوّل 1363ه . ق. مطابق با 9 مارس 1944م در پاسخ به نامۀ سفارت ايران در مصر، نامهاى به شرح ذيل ارسال مىكند:
«وزارت خارجۀ عربى سعودى وصول يادداشت شمارۀ /77ح186/ مورّخ 12 بهمن ماه 1322 هجرى شمسى، مطابق با 1944/3/2م راجع به عبده طالب (ابوطالب) حسن 1 ايرانى را مفتخراً به آگهى سفارت شاهنشاهى ايران رسانيده، علاقمند است علاوه بر توضيحاتى كه در يادداشت سابق داده، حقايق مذكور در زير را نيز از نظر سفارت شاهنشاهى بگذراند: