115با اين روحيه تصور نمىكنم اگر كنسولگرى دمشق موفق به انتشار بعضى مقالات بشود، بگذارند در جرايد مصر منعكس شده و نتيجه از آن بهدست بيايد.
دولت انگليس هم كه به آن اشاره فرمودهايد: در مقابل اقدام دولت در تهران و مخلص در مصر پس از مراجعۀ سفارت كبراى انگليس به لندن جواب دادند:
چون موضوع مذهبى است، دولت انگليس ميل ندارد مأمورين انگليسى در اين قضيه مداخله كنند.
وزير مختار آمريكا هم به اينجانب اظهار تأسف از وقوع قضيه نموده اظهار كرد: اميدوارم موضوع را بزرگ نكرده و احتراز از قطعروابط بين دولتين بشود، رويه آنها هم با اين اظهار وزير مختار آمريكا معلوم شد. پس بنابراين مسأله بايد بين ايران و دولت سعودى مستقيماً حل بشود.
بهنظر اينجانب اگر چنانكه دولت شاهنشاهى تلگراف اعلىحضرت ملك عبدالعزيز را به اعلىحضرت، اطمينانبخش براى آتيه مىدانند و به عقيدۀ اينجانب اطمينانبخش هم هست، با اطلاع آقايان علما، مفاد تلگراف ملك عبدالعزيز را منتشر و قضيه را ختمشده بدانند.
در صورتى كه از نقطهنظر تأثيرات سويى كه قتل ابوطالب يزدى در عالم شيعه كرده، دولت محظوراتى از نقطهنظر سياست داخلى دارد، چون وسيلۀ فشار ديگرى دولت برعليه حجاز ندارد،