47را سنت كرده! و يا تمتع در حج و متعه كه عمربن خطاب گفت: در زمان پيغمبر حلال بود و من آن را حرام مىكنم! و مورد ديگرى از اين قبيل كه در جاى ديگرى بايد بررسى كرد. بنابراين اشكال نويسنده به خود او و هممسلكان او باز مىگردد و در مورد شيعه صدق نمىكند.
در پايان لازم است يادآور شويم نگارش اين مقاله، به عنوان پاسخگويى به شبهاتى است كه جزوۀ ياد شده القاء كرده، لذا سعى بر اختصار در اين مقاله ضرورى به نظر رسيد تا خوانندگان - به ويژه جوانان دانشجو و دانشآموز - قبل از عزيمت به سفر عمره و حج بتوانند بخوانند و با موضوع غدير و پيام ولايت تا حدودى آشنا شوند و تحت تأثير شبههافكنى گروه متحجر قرار نگيرند. و گرنه تفصيل بحث غدير و دلايل قطعى آن از هزاران صفحه و صدها مجلّد مىگذرد كه علماى سلف و محققان سخت كوش همچون علامۀ امينى در الغدير به آن پرداخته و حجّت را بر همگان تمام كردهاند.