78را -\چه آشكارش [ باشد ] و چه پنهان-\ و گناه و ستم ناحق را حرام گردانيده است؛ و [ نيز ] اينكه چيزى را شريك خدا سازيد كه دليلى بر [ حقّانيّت ] آن نازل نكرده؛ و اينكه چيزى را كه نمىدانيد به خدا نسبت دهيد.
طبق اين آيه، هر گونه كار زشت، ظلم، شرك و نسبت ناروا و سخن بىدليل به خداوند حرام شمرده است.
2. آنچه از اين عقيده باطل (نسبت شرك به مسلمين) حاصل شده، يعنى خونها را مباح شمردن و عِرْض و آبروى مردم را بردن و اموال آنها را غارت كردن و منفجر ساختن خانهها و وسايل نقليّه و مراكز ادارى و تجارى، اين اعمال و مانند آن به اجماع همه مسلمين حرام و گناه است؛ زيرا سبب هتك حرمت نفوس و اموال است و امنيّت و آرامش زندگى مردمى را كه در خانهها و مراكز كار صبح و شام رفت و آمد دارند، از بين مىبرد، و مصالح عمومى جامعه را كه بدون آن نمىتوانند زندگى كنند بر باد مىدهد.
اين در حالى است كه اسلام اموال و اعراض و نفوس مسملين را محترم شمرده و به هيچ كس اجازه تجاوز به حريم آنها نمىدهد، و از آخرين امورى كه پيامبر