61علمى و منطقى با يكديگر معتقد و علاقهمند باشند؛ بحث و گفتوگويى برادرانه در راستاى ارزيابى منصفانۀ آراء و عقايد يكديگر و به دنبال كسب فائدۀ علمى و دينى با رعايت ادب اسلامى و احترام متقابل.
روشن است كه چنين گفتوگويى به سود همۀ مذاهب اسلامى و گامى بلند به سوى وحدت حقيقى مسلمين است.
ج: تأكيد بر مشتركات
به اين معنا كه مذاهب مختلف اسلامى پيوند خود را با يكديگر فراموش نكنند و مشتركات را اندك و اختلافات را بسيار نپندارند. هر چند حسّاسيت حاصل از اختلافات مذهبى در بسيارى از مواقع مشتركات را تحت پوشش قرار داده، امّا اين يك واقعيت غير قابل انكار است كه عمدۀ