49است كه عدم اعتقاد و عمل به حقِّ واحد، خاستگاه واحدى ندارد و مى‌تواند برخاسته از عناد، تعصّب و تقصير يا برخاسته از بى‌خبرى، ناتوانى و قصور باشد.

در صورت نخست ترديدى نيست كه فرد يا گروه معاند، متعصّب و مقصّر شايستۀ عذاب سخت الهى و آتش سوزان جهنّم است، امّا در صورت ديگر آيا نمى‌توان براى فرد يا گروهى كه بى هيچ عناد، تعصّب يا تقصيرى و تنها از سر بى‌خبرى، ناتوانى و قصور، عقيده يا عمل حقى را در نيافته است استثنا و تخفيفى قائل شد؟ اين پرسشى است كه قرآن كريم و اهل بيت معصومين(عليهم السلام) به آن پاسخ داده‌اند.

قرآن كريم از گروهى ياد كرده است كه به كوتاهى خود