47إخبارى» داشته باشد «جنبۀ انذارى» داشته و با انگيزۀ جلوگيرى از افتراق و پراكندگى امّت بوده است!
به سخن صريحتر، پيامبر رحمت (ص) در اين احاديث، امّت خويش را از اينكه مانند امّتهاى پيشين به هفتاد و دو يا هفتاد و سه فرقه پراكنده شوند بر حذر داشته و تلاش فرموده است كه آنان را به صورت امّت واحده حفظ فرمايد و اين نكته را جا بياندازد كه نجات و رستگارى امّت همواره در وحدت و جماعت آنان است.
گواه اين نكته آن است كه آن حضرت در ذيل اين روايات، فرقۀ ناجيه را همان «جماعت» معرفى مىفرمايد؛ چيزى كه ماهيتاً نمىتواند يك فرقه تلقّى شود! 1