1) . به عنوان نمونه، از امام صادق (ع) روايت شده است كه به زيد شحام فرمود: «يا زيد خالقوا الناس بأخلاقهم ، صلّوا في مساجدهم و عودوا مرضاهم و اشهدوا جنائزهم و إن استطعتم أن تكونوا الائمة و المؤذنين فافعلوا، فإنكم إذا فعلتم ذلك قالوا: هؤلاء الجعفرية رحم الله جعفرا ما كان أحسن ما يؤدب أصحابه و إذا تركتم ذلك قالوا: هؤلاء الجعفرية فعل الله بجعفر ما كان أسوء ما يؤدب أصحابه» (ابن بابويه، من لا يحضره الفقيه، 383/1)؛ يعنى: «اى زيد! با مردم ( \ اهل سنّت) با ملاحظۀ اخلاق آن‌ها معاشرت كنيد. در مسجدهاشان نماز بگزاريد و از بيمارانشان عيادت كنيد و در تشييع جنازه‌هاشان شركت نماييد و اگر مى‌توانيد كه امامان جماعات و مؤذنان آن‌ها باشيد حتماً اين كار را بكنيد، زيرا شما هرگاه اين كارها را بكنيد آن‌ها مى‌گويند: اين‌ها (شيعيان) جعفرى هستند، خدا جعفر را رحمت كند، چه خوب پيروانش را تربيت نموده است! ولى اگر اين كارها را نكنيد مى‌گويند: اين‌ها جعفرى هستند، خدا با جعفر چه كند، چه بد پيروانش را بار آورده است!