112
ابن سكّيت خوزستانى
وى از دانشمندان شهيد شيعى است كه با عشق مولا على(ع) دلى زنده و چشمى بصير و بينا داشت، روزى متوكّل خليفۀ خونخوار عبّاسى از او پرسيد كه من و دو فرزندم معتز و مؤيّد برتر و بهتريم يا على و امام حسن و حسين؟! ابن سكّيت جواب داد كه قنبر غلام على، از تو و فرزندانت، پيش من برتر و بالاتر است، و شروع كرد به شمردن فضائل حسنين(ع)، و خليفه كه هيچ تحمّل شنيدن حرف حق را نداشت همانجا دستور داد، زبان ابن سكّيت را قطع كردند و چنان شكنجه دادند تا شهيد شد. 1برخى را عقيده بر اين است كه گردآورى اشعار كميت اسدى، بزرگ شاعر شهيد شيعى كه توسط ابن سكّيت جمع و تدوين شد او را به فيض شهادت رسانيد، چراكه با اين كار، متوكّل پى به مذهب او كه جز مكتب حياتبخش تشيّع نبود برد و دنبال بهانه بود تا آن صحنه را از پيش طراحى كرد و ابن سكّيت را مجبور به اظهار عقيده ساخت. 2دائرة المعارف تشيّع، اين دانشور شهير شيعى را چنين معرّفى مىكند:
«ابن سكّيت از اصحاب امام رضا (ع) واز خواص