198بستر برمىخيزند و براى به جا آوردن نماز صبح، به سوى مسجد مىروند. اين حركت و خيزش به سوى مساجد، صفاى خاصى دارد. در فضاى سراسر ملكوتى مساجد و در اين تماشاگه راز، بندگان خاص خدا را در حالتهاى گوناگون مىتوان ديد. يكى در حال ركوع، ديگرى با چشمان گريان از خدا طلب عفو مىكند و با او در راز و نياز است و آن ديگر، غرق در تفكر و تعمق. چه زيباست همراه شدن با اين جماعت عاشق. در آن سو مىبينيم كه گروهى بىخبر از عالم معنا در خوابى عميق فرو رفتهاند و به دور از اين غوغاى ملكوتى، تنها به اين مىانديشند كه پاسى از صبح گذشته از خواب برخيزند و زندگى تكرارى فردا و فرداها را آغاز كنند. رسول اللّٰه صلى الله عليه و آله در بشارتى نيكو به سحرخيزان مىفرمايد:
بشر المشائين فى ظلم الليل إلى المساجد بالنور التام يوم القيامة . 1