179
ل
لبخند
بعضى چهرهاى گرفته و خشن دارند، به گونهاى كه آدمى با ديدن آنان به ياد گرفتارىهاى خويش مىافتد.
بعضى نيز چهرهاى تبسمآميز و روحيهاى شاد دارند كه ديگران با ديدن آنان، رنج و مصيبت خود را از ياد مىبرند و دوست دارند ساعتها با آنان باشند. افراد خندهرو به سرعت در قلب ديگران، نفوذ و محبت آنان را به خود جلب مىكنند. به گونهاى كه انسان، ناخودآگاه احساس مىكند ساليان درازى است با آنان آشنايى و صميمت دارد. بارى، اولياى الهى نيز همواره با چهرهاى گشاده و شاد با مردم روبهرو مىشوند كه در اين ميان، پيامبر رحمت، زبانزد خاص و عام است. آن وجود نازنين مىفرمايد:
تبسمك فى وجه اخيك لك صدقة . 1
لبخند تو بر روى برادرت، براى تو صدقهاى است.