159
من سمع الناس بعلمه سمع الله به مسامع خلقه يوم القيامة و حقره و صغره . 1
هركس، گوش مردم را از علم خود پر كند [و به آن ببالد]، خداوند در روز رستاخيز، گوش مردم را از رسوايى وى پر و او را حقير و ناچيز مىسازد.
غنيمت شمردن لحظهها
حقيقت اين است كه هيچ كس نمىتواند به زندگى فرداى خود اعتماد داشته باشد؛ زيرا هر لحظه در معرض مرگ است و نمىداند چه چيزى برايش اتفاق خواهد افتاد. چگونه انسان مىتواند فردا را جزو عمر خود به حساب آورد، در حالى كه پيرامون خويش، كسانى را مىبيند كه در يك چشم برهم زدن با مرگ طبيعى يا حوادث ناگهانى، به سوى سراى ديگر كوچ مىكنند. پس براى تهيه رهتوشه آخرت، با اميد به فردا و فرداها نمىتوان زيست.