175شيعه نيز چنين است! او روزى صد بار دشمنان را لعن مىكند اما نه فقط مباشران را! آغاز كلام از مسببان و ممهّدان است، از اولْ ظالم و ثانى ظالم است، آنان كه اساس ستم و ظلم را بر ائمه بنا نهادند و اهل بيت را از مقامى كه خداوند برايشان معين ساخته بود، جدا ساختند و از مرتبۀ خود منع كردند؛ مباشران و قاتلان در نيمۀ كلاماند؛ و كلام به لعن آنانى ختم مىشود كه به قتل حسين راضى مىشوند و از دشمنان حسين تبعيت مىكنند، گرچه در عصر حاضر زندگى كنند. 1
ملاقات ام البنين با زينب كبرى(عليها السلام)
آوردهاند: وقتى كه اهل بيت(عليهم السلام) وارد مدينه شدند، امالبنين(عليها السلام) كنار قبر پيامبر (ص) با زينب كبرى (عليها السلام) ملاقات كرد و به وى گفت: اى دختر اميرالمؤمنين، از پسرانم چه خبر؟
زينب (عليها السلام) فرمود: همگى كشته شدند. ام البنين عرض كرد: جان همه به فداى حسين (ع)، بگو از حسين (ع) چه خبر؟ زينب فرمود: حسين(ع) را با لب تشنه كشتند. امالبنين(ع) تا اين سخن را شنيد، دستهاى خود را بر سر كوفت و با صداى بلند و حال گريان گفت: واحسيناه! و بيهوش بر زمين افتاد. 2