158
عبادت زينب
يكى از ويژگىهاى اين بانوى بزرگوار اسلام حالت معنوى و ارتباط قوى او باآفريدگار جهان بود. به طورى كه نقل كردهاند حتّى در شب يازدهم محرم كه شب شام غريبان بود نماز شبش ترك نشد؛ منتهى به خاطر ضعفى كه بر وى مستولى شده بود نماز شب خويش را در آن شب نشسته خواند.
مرحوم نقدى در كتابش آورده كه: حضرت زينب(عليها السلام) در عبادت، ثانى حضرت زهرا(عليها السلام) بود، تمام شبها را به عبادت، تهجّد و تلاوت قرآن سپرى مىكرد. وى هم چنين از برخى از بزرگان نقل مىكند كه در طول عمر تهجّد و شب زندهدارىاش ترك نشده است حتّى در شب يازدهم محرّم امام زينالعابدين مىفرمايد: در شب يازدهم محرم ديدم نشسته نماز مىخواند. نيز آن بزرگوار مىفرمايد: با اين همه مصيبت و اندوهى كه به ما روى آورده اما در مسيرى كه به شام مىرفتيم نافلههاى شب عمهام اصلاً ترك نشد.
امام حسين(ع) در آخرين وداع با خواهرش زينب به او فرمود: يا اختا لاتنسينى فى نافلة اللّيل ، خواهرم مرا در نماز شب فراموش نكن. هم چنين از فاطمه دختر امام حسين(ع) چنين نقل شده كه عمهام زينب در شب دهم محرم در محراب عبادت مشغول مناجات بود و با خدا راز و نياز مىكرد در حالى كه چشمى از ما به خواب نرفته و ضجّههايمان آرام نشده بود.