144دستور به اطاعت از پيامبر(ص) و صاحبان امر، يعنى؛ ائمۀ اطهار(عليهم السلام) مى‌دهد: يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُواْ أَطِيعُواْ اللّهَ وَأَطِيعُواْ الرَّسُولَ وَأُوْلِى الأَمْرِ مِنكُمْ ؛ ¹ «اى كسانى كه ايمان آورده‌ايد! از خداوند و رسول و اولى الامر اطاعت كنيد.»

زينب(عليها السلام) كه حضور هفت معصوم (پيامبراكرم(ص)، على(ع)، فاطمه(عليها السلام)، امام حسن، امام حسين، امام سجاد و امام باقر(عليهم السلام)) را درك كرده، در تمامى ابعاد ولايت مدارى (معرفت امام، تسليم بى چون و چرا بودن، معرفى و شناساندن ولايت، فداكارى در راه آن و...) سرآمد است. او با چشمان خود مشاهده كرده بود كه چگونه مادرش خود را سپر بلاى امام خويش قرار داد و خطاب به ولى خود گفت: « روحي لروحك الفداء ونفسي لنفسك الوقاء ؛ ²[اى ابالحسن] روحم فداى روح تو و جانم سپر بلاى جان تو باد.» و سرانجام جان خويش را در راه حمايت از على(ع) فدا نمود و شهيدۀ راه ولايت گرديد. زينب(عليها السلام) به خوبى درس ولايت‌مدارى را از مادر فرا گرفت و آن را به زيبايى در كربلا به عرصۀ ظهور رساند.

او از يك سو در جهت معرفى و شناساندن ولايت، از طريق نفى اتهامات و يادآورى حقوق فراموش شدۀ اهل بيت تلاش كرد. از جمله در خطبۀ شهر كوفه فرمود: « واني ترحضون قتل سليل خاتم النبوة ومعدن