1365. كامل الزيارات: ابن قولويه قمى.
6. عُدة الداعى: ابن فهد حلّى.
7. المحجة البيضاء: ملامحسن فيض كاشانى.
8.جامع السعادات: ملامحمد مهدى نراقى.
9. معراج السعادة، ملااحمد نراقى.
10. مفتاح الفلاح: شيخ بهايى.
11. مصباح المتهجّد: شيخ طوسى.
بنابراين؛ به جهت عدم وجود زيارت مزبور، در منابع زيارتى علماى بزرگ شيعه، جعلى بودن آن زيارت مشخص مىگردد؛ و اين در حالى است كه كتب محتواى اين زيارت در بين علاقمندان به وفور موجود است و حتى در حرم آن بانوى مكرمه نيز به صورت ترجمه شده، مورد استفاده زائران مىباشد و اخيراً در جلسات مختلف كشور عزيزمان نيز قرائت آن مرسوم گشته است.
از سوى ديگر، عنايت به متن زيارت، خود نشانگر مأثور نبودن زيارت است. فلذا از آوردن آن در اين بخش خوددارى گرديد. اميد است تمامى مسلمين ضمن توجه به اين نكته، با استفاده از زيارتهاى مأثور و داراى سند، بهرههاى معنوى كامل و صحيحى از فرصتهاى دعا و زيارت ببرند و شاهد حذف مظاهر خرافات در مراسمات معنوى و دينى، و بالندگى هر چه بيشتر معرفت دينى در پرتو ولايت ائمۀ معصومين(عليهم السلام) باشيم - انشاءالله.