92اكثر كردها سنى مذهب هستند و تنها بخشى از آنها تحت عنوان كردهاى فيلى، كه در اطراف خانقين سكونت دارند، شيعى مذهب هستند. كردها از ابتداى تشكيل عراق در جهت خودمختارى با دولت مركزى اين كشور مبارزه كردهاند و اين مسأله باعث تشديد گرايشات قومى در آنها شده است؛ در مجموع، عنصر قوميت نسبت به مذهب در هويت كردها پررنگتر است؛ كردهاى عراق كه از نظر قومى به ايرانىها نزديك هستند، بر فرهنگ، زبان و قوميت كردى خود بسيار تأكيد دارند و همواره سعى كردهاند تا خود را از اكثريت اعراب عراق متمايز سازند.
بعد از فروپاشى رژيم بعث در سال 2003، كردها با تشكيل ايالات فدرال نيمه خودمختار در شمال عراق، از نظر اجتماعى داراى آزادى و خودمختارى زيادى شدهاند؛ تا آنجا كه در اين دوره زبان كردى در كنار زبان عربى به عنوان زبان رسمى عراق در قانون اساسى به رسميت شناخته شده است.
شيعيان كه اكثريت جمعيت عراق را تشكيل مىدهند، بيشتر در مناطق جنوبى و مركزى عراق سكونت دارند. نسبت به مبدأ و آغاز گرايش مردم عراق به تشيع اختلاف نظر وجود دارد. برخلاف استنادات تاريخى نسبت به تشكيل خلافت حضرت على(ع) در كوفه و مبانى حمايتى كوفه و بصره از قيام حضرت امام حسين(ع)، پژوهشگران غيراسلامى، عمده قدرت شيعيان عراق امروزى را به بخشهاى تازه مسلمان شده استناد مىدهند و حتى برخى پيدايش جامعه شيعى در عراق را در پى تحولات قرن نوزدهم مىدانند.