362نظام حكومتى در مالزى نسبتاً الگوبردارى از نظام پارلمانى سيستم وست مينيستر، يا به عبارتى ميراث حكومت استعمار بريتانيا است. اما در عمل، بيشتر قدرت در شاخه اجرائى دولت متمركز مى‌شود تا بخش مقننه آن، و قوه قضائيه در اثر حملات مداوم دولت در دوره مهاتير تضعيف شده است. از زمان كسب استقلال در سال 1957، مالزى توسط يك ائتلاف چند نژادى تحت عنوان ناسيونال باريسان (قبلا" يك اتحاد بوده) اداره شده است.
مجلس مالزى شامل يك مجلس پايينتر، مجلس نمايندگان يا " Dewan Rakyat ( يعنى "خانه مردم ") و يك مجلس بالادستى، سنا يا Dewan Negara ( يعنى خانه كشور) مى‌باشد. مجلس 219 عضوى نمايندگان از طريق هيئت‌هاى تك عضوى موكلانى انتخاب مى‌شوند كه اعضاى آن براى حداكثر يك دوره 5ساله برگزيده شده‌اند. قدرت قانونگذارى بين قانونگذاران فدرال و ايالتى تقسيم مى‌شود. تمام 70 سناتور آن براى مدت 3 سال متصدى امور هستند؛ كه 26 نفر از آن‌ها از سوى مجامع ايالتى، 2 نفر به نمايندگى از منطقه فدرال كوآلالامپور، يعنى 1 نفر از حوزه‌هاى فدرال لابوان و پوتراجايا و40 نفر باقى نيز توسط شاه منصوب مى‌گردند. انتخابات پارلمانى مالزى دست كم يك‌بار در هر 5 سال برگزار مى‌شود. سن رأى‌دهندگان بايد از 21 سال به بالا باشد تا بتوانند براى اعضاى مجلس نمايندگان و نيز بيشتر ايالات و نيز مجمع قضائى ايالتى رأى دهند.
قدرت اجرايى در اختيار كابينه مالزى (هيئت دولت) به رياست