349نظامى اعلام كردند و در حدود دو ميليون هندى را به سربازى دعوت نمودند و آنها را به جبهۀ جنگ فرستادند. پس از تجاوز ارتش ژاپن در سال 1942 به كشورهاى سيام و مالايا [برمه]، اختلاف شديدى در بين سران هند و سران مسلمانان هند كه رهبر آنها محمدعلى جناح بود به وجود آمد. قصد مسلمانان اين بود كه كشورى مركب از مناطق مسلمان هند تشكيل دهند. در آن هنگام كه حزب كارگر بريتانيا حكومت را به دست گرفت و هيأت وزيران خود را تشكيل داد، حكومت بريتانيا قوانينى وضع نمود كه بهموجب آن به هند و سيلان و پاكستان استقلال داده شد. در ماه اوت 1947 م، آخرين سرباز بريتانيايى خاك هند را ترك گفت و در تاريخ ژانويۀ 1950، هند حكومت جمهورى مستقل خود را اعلام نمود و به عضويت اتحاديه كشورهاى مشترك المنافع بريتانيا درآمد.