298ديوارهاى بلند شهرها معرفى مىشد را با خود آوردند.
بودايى از ديگر آيينهاى مهمى بود كه از سال 528 قبل از ميلاد در منطقه رواج يافت. سه سده پس از مرگ بودا، آشوكا فرمانرواى بزرگ، شروع به ساختن بناهاى تاريخى به ياد بودا كرد و به اشاعه تعليمات بودا پرداخت. دو فرماننامه سنگى بزرگ وى متعلق به حدود 250 سال قبل از ميلاد، در پاكستان و در نزديك تاكسيلۀ باستان ديده مىشود.
فتوحات نظامى كانيشكا تعاليم بودايى را از طريق هند به سوى شرق انتشار داد و آيين بودا، طى سدهها، در سراسر شبه قاره هند به شكوفايى خود ادامه داد. پس از آن، آيين بودا به صورت ديگرى از ويشنو، خداى هندو جلوهگر شد. بوديسم در شبه قاره هند پس از سال 1000 ميلادى به صورت آيين نوعى از فرقه خاص هندو درآمد. گسترش اسلام به امحاى آن سرعت بخشيد؛ در سده دوازدهم چند دير باقيمانده غارت شد. دين اسلام و آيين هندو جاى آيين بودا را گرفت.
در عهد مغولها، بخش عظيمى از شبه قاره هند به زير حاكميت مسلمانان درآمد. اما بسيارى از پادشاهان هندو همواره با سلطه مسلمانان مخالفت كردند و به مبارزه با آنها ادامه دادند. اين دشمنى مداوم ميان جوامع هندو و مسلمان همچنان تداوم يافت. بسيارى از هندوهاى طبقه پايين، به واسطه جاذبههاى آيين برابرى اسلام و انزجار از نظام كاستى (طبقاتى)، به اسلام گرويدند. از اينرو شمار مسلمانان در سراسر شبه قاره هند از طريق نفوذ روحانيون مسلمان و مبادله تدريجى آداب و رسوم و نه با تغيير اجبارى دين، افزايش يافت.