264در مورد زبان، در اين كشور بايد به يك پراكندگى زبانى اشاره كرد. مردم افغانستان به يكى از زبانهاى درى (فارسى) 50 درصد، پشتو 35 درصد، ازبكى، تركمنى، پشهيى، نورستانى و بلوچى سخن ميگويند. بر اساس قانون اساسى افغانستان، زبانهاى درى و پشتو زبانهاى رسمى دولت افغانستان ميباشند و در مناطقى كه گويشهاى زبانى ديگر زياد باشند، آن زبان به عنوان زبان رسمى سوم تلقى ميشود. اگر كسى به يكى از دو زبان رسمى افغانستان تسلط داشته باشد، ميتوان گفت تقريبا در برقرارى ارتباط در هيچ جاى افغانستان مشكلى ندارد. زبان غالب در كابل و بيشتر شهرهاى شمال، مركز و شمال غرب افغانستان درى است. زبان غالب در شهرهاى قندهار و جلالآباد و بيشتر شهرهاى جنوب شرق افغانستان پشتو است. زبان غالب در شهرهاى شبرغان و ميمنه، ازبكى است.
ماده شانزدهم قانون اساسى افغانستان زبانهاى فارسى (در گويش رسمى و دولتى درى) و پشتو را زبانهاى رسمى افغانستان اعلام مىكند و چنين ميگويد كه: «زبانهاى پشتو، درى، ازبكى، تركمنى، بلوچى و پشّهيى، نورستانى، پاميرى و ساير زبانهاى رايج در كشور، زبانهاى رسمى دولت مىباشند. در مناطقى كه اكثريت مردم به يكى از زبانهاى ازبكى، تركمنى، پشهيى، نورستانى، بلوچى و يا پاميرى تكلم مىنمايند،