252آفريقا، كانونهاى عمده شكوفائى تمدن اسلامى بودهاند. دانشگاه زيتونۀ تونس، قديمىترين دانشگاه در تاريخ اسلام، كتابهاى انديشمندانى چون بيضاوى، زمخشرى، رازى، جرجانى و طبرى را مرجع قرار داده و برگزارى هزارۀ فردوسى در تونس نشانگر ارتباطات فرهنگى بين ملتهاى ايران و تونس بوده است. محمود قدالله، نويسنده معروف تونسى نيز كتابى در رابطه با محبت اهل بيت(عليهم السلام)در تونس نوشته كه حاكى از احساسات مردم اين كشور نسبت به اهل بيت رسول الله(ص) مىباشد.
روابط رسمى دو كشور از سال 1336 آغاز و در پانزدهم آبان همين سال سفارت ايران در تونس گشايش يافت. در سال 1343، «حبيب بورقيبه»، رئيس جمهور تونس به ايران آمد و محمدرضا پهلوى متقابلاً در سال 1347 از تونس ديدار كرد. سفارت تونس در تهران در سال 1351 گشوده شد. به دليل وابستگى رژيم پهلوى به آمريكا و رژيم تونس به فرانسه، هر دو كشور در اردوگاه غرب جاى داشتند و به همين منظور تا پيروزى انقلاب اسلامى داراى روابط خوبى بودند.
پس از استقرار جمهورى اسلامى، در سال 1982 دولت تونس به بهانه مشكلات مالى و در يك همسويى با رژيم عراق سفارت خود را در تهران تعطيل كرد. نمايندگى جمهورى اسلامى ايران در تونس نيز به سطح كاردار تنزل پيدا كرد. به دنبال پذيرش قطعنامه 598 توسط دولتهاى ايران و عراق و خاتمۀ جنگ تحميلى و به دنبال موضعگيرى دبيركل سازمان ملل متحد مبنى بر شناسايى عراق به عنوان آغازگر