210اسلامى توسط خليفه مسلمانان بر تمامى خاك مصر به مدت 6قرن اعمال گرديد. (اين دوره شامل خلافت فاطميون مصر نيز مىشود).
با پايان حكومت ايوبيان، مملوكيان (جانشين ايوبىها) در قرن هفتم هجرى (1250 ميلادى) كنترل مصر را در دست گرفته و فرمانروايى آنها بر مصر تا سال 1517 ميلادى كه تركهاى عثمانى بر مصر مسلط شدند ادامه يافت.
حمله فرانسه به مصر تحت رهبرى ناپلئون در 1798، تأثيرات عظيم اجتماعى و فرهنگى بر جاى گذاشت و مصرىها مبارزات خود عليه فرانسوىها را آغاز نمودند. در اين دوره مصر شاهد جنگهاى داخلى بين تركهاى عثمانى، مملوكيان و آلبانيايىها با نيروهاى فرانسوى بود كه در نهايت محمدعلى پاشا كنترل مصر را در اختيار گرفت. او در سال 1805 ميلادى، فرمانرواى مصر شد و تحت رهبرى او اصلاحات در عرصههاى كشاورزى و صنعتى آغاز گرديد.
پس از تكميل حفر كانال سوئز در 1896 توسط خديو اسماعيل، مصر به محور مهم حمل و نقل دريايى جهان تبديل گرديد. به دليل بدهى مالى سنگين مصر به قدرتهاى اروپايى، در سال 1882، بريتانيا كنترل دولت مصر را به بهانه حمايت از منابع مالى بريتانيا به خصوص در كانال سوئز به دست گرفت و نيروهاى نظامى خود را به اسكندريه و منطقه حاشيه كانال اعزام كرد. پس از شكست ارتش مصر نيروهاى انگليسى به قاهره رسيدند و دولت ملى را بركنار نمودند؛ اما عملاً تا سال1914، مصر يكى از استانهاى امپراتورى عثمانى محسوب مىگرديد.