172مقدونى در جنگ با سپاهيان ايرانى توانست پيروز گردد و شهر صور را پايتخت فنيقىها قرار دهد. لبنان براى سدههاى متمادى تحت حاكميت ايرانىها، مقدونىها، رومىها، بيزانس، اعراب، صليبىها و عثمانىها بود.
لبنان براى 400 سال در منطقهاى كه سوريه بزرگ ناميده مىشد، در قلمرو عثمانى قرار داشت و پس از آن در طول جنگ جهانى اول تحت حاكميت فرانسه قرار گرفت.
در اول سپتامبر 1926، فرانسه، جمهورى لبنان را تشكيل داد. اين جمهورى قسمتى مجزا از سوريه بود و تحت تسلط فرانسوىها قرار گرفت. در طول جنگ جهانى دوم، انگليس براى مقابله با آلمان نازى، نيروهايى به سوريه و لبنان اعزام نمود. در 26 نوامبر 1941، ژنرال چارلز دوژاله فرانسوى تحت فشارهاى داخلى و خارجى، استقلال لبنان از فرانسه را مورد شناسايى قرار داد و دو سال بعد در نوامبر 1943، پس از برگزارى انتخابات، دولت جديد لبنان آغاز به كار نمود و رسماً در 22 نوامبر 1943، استقلال لبنان اعلام گرديد. آخرين نيروهاى فرانسوى در سال 1946، لبنان را ترك كردند. طبق يك توافق ملى نانوشته از سال 1943، رئيسجمهور از بين مسيحىها و نخستوزير از ميان مسلمانان برگزيده مىشد.
در سال 1975، جنگ داخلى در لبنان آغاز گرديد و 15 سال به طول انجاميد و خسارات فراوان جانى، اقتصادى و سياسى برجاى گذاشت و لبنان را از يك كشور پيشرفته و غنى به كشورى نيازمند و فقير مبدل