146غربى سعى كردند از طريق نفوذ تركيه در آسياى مركزى و قفقاز و انحصارى ساختن بازارهاى اين مناطق، از نفوذ ايران بكاهند و حضور خود را از اين طريق افزايش دهند.
تركيه در سال 1946 به عضويت سازمان ملل در آمد و در سال 1952 به ناتو پيوست. تركيه عضو جنبى جامعه اروپا است و اكنون با اجراى اصلاحاتى سعى در تحكيم و تقويت اقتصاد و مردم سالارى دارد تا بتواند مذاكرات براى عضويت كامل و نهايى در اتحاديه اروپا را آغاز نمايد.
تركيه با تمام كشورهاى جهان رابطه سياسى دارد و دستگاه سياست خارجى اين كشور يكى از فعالترين نهادهاى اين كشور مىباشد. در سالهاى اخير تركيه توجه خاصى به مسايل خاورميانه و مناطق پيرامونى خود نشان داده است. با ايران هم روابط مناسبى چه به صورت دو جانبه و چه شركت در نهادهاى منطقهاى از قبيل دى 8 اسلامى، سازمان اكو و سازمان كنفرانس اسلامى دارد.
مشكلات تركيه با كشورهاى همجوار
تركيه از ديرباز با برخى همسايگان خود مرزهايى ناآرام داشته است. از آن جمله مىتوان به موارد زير اشاره كرد:
دشمنى ديرينه با ارمنستان (همسايه شرقى)؛
مرزهاى ناآرام با عراق، تجاوز به خاك اين كشور در بخشهاى شمالى و اجراى طرحهاى تحت پوشش ( GAP) كه از طريق آن تركيه