113بسيار ارزشمندى دارد. همين ثروت سرشار، كويت را نه تنها مورد طمع همسايگانى چون صدام معدوم، بلكه ديگر كشورهاى قدرتمند قرار داده است. در واقع لشكركشى متحدين به رهبرى آمريكا به كويت و اخراج عراق از اين كشور، نه براى خود كويت، بلكه به علت وجود ذخاير نفتى آن بود و لذا برخى، جنگ خليج فارس را «جنگ نفت» ناميدند.
نظام حكومتى كويت متشكل از سه قوه مقننه، قضائيه و مجريه است و طبق قانون اساسى نظام تفكيك قوا بر آن حاكم است. اما در عمل امير كويت بر هر سه قوه اعمال نفوذ مىكند. زيرا علاوه بر آن كه رياست قوه مجريه را بر عهده دارد، رياست مجلس امت را نيز داراست و احكام قضايى نيز با نام وى صادر مىشود. آل صباح متشكل از دو خاندان «السالم» و «الجابر» است كه عموزاده يكديگرند و به نوبت يكى از اعضاء اين دو خاندان به عنوان امير كويت انتخاب مىشود. لذا وليعهد و امير كويت همواره پسر عمو هستند. وليعهد سمت نخستوزيرى را نيز بر عهده دارد. در ميان كشورهاى عربى حاشيه خليج فارس، كويت از دموكراسى بيشترى برخوردار است زيرا نمايندگان مجلس امت با رأى مردم انتخاب مىشوند و زنان از حق رأى برخوردار هستند. در عين حال مجلس در امور كشور و تصميمگيرىها نقش مهمى ايفا مىكند. به عنوان مثال مجلس مىتواند قوانين و لوايح را بررسى و تصويب كند، فرمانهاى صادر شده از سوى امير را رد كند، وزيران دولت را استيضاح نموده و در صورت لزوم رأى عدم اعتماد به وزيران بدهد. نهادهاى مدنى و گروهها در كويت از آزادى بيان نسبى برخوردار هستند اما حزب