107تصرف ايران به دست سپاهيان مسلمان، به خليج فارس دسترسى پيدا كردند، اما پس از تشكيل مجدد سلسلههاى ايرانى، اعراب به تدريج از سواحل شمالى خليج فارس رانده شدند اما سواحل جنوبى را كماكان در اختيار داشتند.
با آغاز عصر استعمار، برخى از اروپائيان براى دسترسى به مناطق و منابع جديد به نقاط مختلف جهان هجوم بردند و خليج فارس يكى از وسوسه انگيزترين اين مناطق بود. با قطع شدن راه ابريشم، راههاى دريايى اهميت زيادى يافتند و لذا ابتدا پرتغالىها و سپس دولت عثمانى و آنگاه انگليسىها (1613) و هلندىها (1623) در اين منطقه حضور و سلطه يافتند و پس از بروز رقابتهاى شديد ميان استعمارگران، سرانجام انگليسىها بر اين منطقه تسلط كامل يافتند. يكى از انگيزههاى مهم انگليسىها براى تسلط بر خليج فارس، تسلط بر هندوستان بود.
انگلستان براى تثبيت قدرت خود، بسيارى از شيوخ منطقه را تحت حمايت و حاكميت خود در آورد و با هدف تضعيف دولتهاى ايران و عثمانى كه رقباى منطقهاى او محسوب مىشدند، به تقويت اين شيخنشينها و تقويت حس جدايى در آنان پرداخت. با وقوع دو جنگ جهانى و كشانيده شدن منطقه به اين دو جنگ، قدرت انگلستان به تدريج تضعيف گرديد تا جايى كه انگلستان در سال 1971 ناچار شد نيروهاى نظامى و پايگاههاى خود را از شرق سوئز خارج كند. اما انگلستان قبل از خروج از منطقه، با هدف حفظ دوستان قديمى و پايگاههاى خود، سعى در استقلال اين سرزمينها و تشكيل كشورهاى كوچك در منطقه نمود.