41 عَظيمَتَين ¹؛ اين پسرم «سيد و آقا» است و اميد است خداوند به وسيلۀ او ميان دو گروه بزرگ را اصلاح كند».

ابن اثير جَزَرى به دنبال ذكر اين حديث مى‌گويد:

«وَ ايُّ شَرَفٍ اعْظَمُ مِنْ شَرَفِ مَنْ سَمّاهُ رَسُولُ اللهِ(ص) سَيِّداً ²؛ چه شرفى بالاتر از شرافت كسى كه رسول خدا(ص) او را سيد و آقا بنامد».

هيثمى هم مى‌گويد: فاطمه(س) حسن و حسين را در هنگام بيمارى رسول خدا(ص) - همان بيمارى كه منجر به رحلت آن بزرگوار گرديد - نزد حضرت آورد و عرض كرد:

«هذانِ ابْناكَ فَوَرِّثْهُما شَيئاً؛ اين دو، پسران تو هستند، به آن‌ها چيزى به ارث عطا فرما».

رسول خدا(ص) فرمود:

«اَمَّا الْحَسَنُ فَلَهُ ثَباتي و سَوْدَدي وَ امَّا الحُسَيْنُ فَاِنَّ لَهُ حَزامتي وَ جُودي ³؛ اما به حسن ثبات و سيادت خود را بخشيدم و اما به حسين دورانديشى و جُود و بخشش دادم».

بندگى و ارتباط با خدا

امام مجتبى(ع) انس فوق العاده‌اى به قرآن و تلاوت كتاب پروردگار داشت و رسم آن حضرت بودكه چون به بستر خواب