61
«اِذا عَمِلْتَ عَمَلاً فَاعْمَلْ للهِ خالِصاً، لانَّهُ لايَقْبَلُ مِنْ عِبادِهِ الأَعْمالَ إلاّ ما كانَخالِصاً». 1
«هرگاه كارى را انجام دادى، آن را تنها براى خدا انجام ده; زيرا خداوند تنها اعمال خالص را از بندگان خود مىپذيرد.»
پس بر سالكان اين طريق است كه با نيتى پاك و خالص در سرزمين وحى گام نهند، دل به غير خدا نبندند و در انجام اعمال جز قرب و نزديكى به حقتعالى چيز ديگرى را نخواهند و در نظر نگيرند.
اميرمؤمنان على(ع) فرمود:
«كَيْفَ يَسْتَطيعُ الإخْلاصَ مَنْ يَغْلِبُهُ الْهَوى». 2
«آنكس كه هوى و هوس بر وى چيره است، چگونه مىتواند اخلاص داشته باشد؟»
حاجيان بايد سفر را با مبارزه با نفس آغاز كنند و پس از غلبه بر آن، قصد كوى دوست كرده، با تمام وجود بهسوى او روند، در چنين حالى است كه به همهچيز خواهندرسيد.
امام عسكرى(ع) فرمود:
«لَوْ جَعَلْتُ الدُّنْيا كُلَّها لُقْمَةً واحِدَةً و لَقَّمْتُها مَنْ يَعْبُدُ اللهَ خالِصاً لَرَأَيْتُ انّي مُقَصِّرٌ فيحَقِّهِ». 3
«اگر همه دنيا را يك لقمه كرده، در دهان كسى گذارم كه خدا را از روى اخلاص پرستش و عبادت كند، باز مىبينم كه در حق او كوتاهى كردهام!»