139كند و خويشتن را براى آن از هر چيزى فارغ سازد، و بر او باكى نباشد كه دنيايش به سختى مىگذرد يا به آسانى.» 1
اميرمؤمنان على(ع) در نامهاى به حارث همدانى اين گونه مرقوم فرمود:
«نفس خود را در عبادت پروردگار فريب ده و با آن مدارا كن و به زور وادار به عبادتش مساز و در فراغت و خرّمىاش او را به طاعت و بندگى وادار، مگر در مواردى كه بر تو واجب است (مانند نمازهاى يوميه) كه از به جا آوردن آن در وقتش چارهاى نيست...» 2
امام سجاد(ع) نيز اينگونه دعا مىكند:
«...أسْأَلُكَ مِنَ الشَّهادَةِ اقْسَطُها وَ مِنَ الْعِبادَةِ أَنْشَطُها.» 3
«خداوندا! از شهادت دادن، عادلانهترين آن را و از عبادت، با نشاطترين آن را از تو مىخواهم.»
رسول خدا(ص) در يكى از وصاياى خود به امير مؤمنان على(ع) اين چنين فرمود:
«يا على، اين دين محكم و پايدار است، پس به آرامى در آن درآى و عبادت پروردگارت را مبغوض خود مكن، پس همانا