108عدم مخفىكارى، عدم چشم داشت به اموال ديگران و ضرورت صبر و بردبارى در سفر بيان شده است.
رازدارى
شيوه تقسيمبندى زائران هر كاروان به گونهاى است كه معمولاً هر چند نفر در يك اتاق ساكن مىشوند و نزديك به يك ماه شب و روز با هم به سر مىبرند، در چنين وضعيتى طبيعى است كه ميان آنان گفتوگوهايى رد و بدل شود كه چه بسا بعضى از آنها دوست ندارند اين سخنان جاى ديگرى بيان شود؛ از اين رو پيشوايان دينى به ما دستور دادهاند تا سخنان محرمانه اشخاص را براى كسى بازگو نكنيم.
امام صادق(ع) فرمود:
«آنچه در مجالس گفته مىشود امانت است و كسى حق ندارد، سخنهم صحبتخود را براى ديگرى بازگو كند مگر آنكه با اجازه او بوده و يا نقل آن، بيان خوبى او باشد (مانند آن كه كسى در مجالس خصوصى، همسفران خود را به نيكى به عبادت و امثال آن تشويق و ترغيب كرده و اين مطلب براى ديگرى بازگو شود).» 1
رسول خدا(ص) در اين زمينه فرمود:
«مجالس امانتاند و فاش كردن راز برادر دينى، خيانت است پس از اين كار دورى كن». 2