99از سخن پيامبر آوردهاند كه: «هرگاه گروهى در مجلسى نشستهاند، اگر يكى از آنها برادر دينى خود را دعوت كرد و جايى براى او باز نمود، اجابت كند كه اين احترامى است كه وى را بدان گرامى داشتهاند و اگر براى او جايى باز نكردند، هر جا را كه فراخترين يافت، همانجا بنشيند» 1.
بنابراين، زائران گرامى در اتاق محل سكونت و يا خيمههاى عرفات و منا و هر جاى ديگر، در انديشۀ صدر و ذيل مكان و مجلس نباشند و هرجا مناسب بود بنشينند و حتى ديگران را بر خود مقدّم دارند.
احترام به شخصيت ديگران
اين مطلب در معاشرت و آداب مجلس اهميت فراوان دارد. بديهى است كه هر انسانى خواهان ارج نهادن به شخصيت خود است، اما هنگامى ديگران براى كسى حرمت و شخصيت قائلاند كه به شخصيت آنها احترام گذارد. كسى كه براى ديگران احترام قائل نيست نبايد انتظار داشته باشد به او احترام كنند. در روايات نيز به توقير و تعظيم دوستان و ياران مسلمان توصيه شده است. امام صادق عليه السلام مىفرمايد پدرم مىفرمود:
«عظموا أصحابكم و وقّروهم ولا يتهجم بعض عَلىٰ بَعض ولا تضاروا ولا تحاسدوا و ايّاكم والبخل و كُونُوا عِباداللّٰه المخلصين» 2
«دوستانتان را تعظيم كنيد و به آنها احترام بگذاريد. به روى يكديگر چهره درهم نكشيد. به يكديگر زيان نرسانيد. حسد نورزيد. از بخل