69بكوشد تا بهترين خط مشى را در معاشرت پيش گيرد. درون و برون خويش به زيور اخلاق بيارايد. همسفرى شايسته، مؤدب همراه و همكار، مهربان و وظيفه شناس براى دوستان باشد، بويژه اگر خانواده او را همراهى مىكنند، بيشترين توجه را به حسن سلوك در گفتار و كردار با آنان پيشه سازد و حلاوت سفر را با كج رفتارى، بر آنان تلخ نكند.
امام صادق عليه السلام در اين خصوص مىفرمايد :
«عزم كن كه با مصاحبان با خلق نيك معاشرت كنى و زبانت را نگهدارى و خشم خود فرو نشانى و از بيهوده گويى بر حذر باشى و عفو گذشت بگسترانى و سخاوت و كرم را پيشه سازى»؛
( وطن نَفْسَك على حسن الصَّحابة لمن صحبت فى حسن خلقك و كفّ لسانك و اكظم غيظك و اقل لغوك و تفرش عفوك و تسخو نفسك) . 1
در احوالات پيامبر خدا صلى الله عليه و آله آوردهاند: كه در يكى از سفرهايى كه به حج مىرفتند فرمودند:
«مَنْ كٰانَ يسئ الجوار فلا يصاحبنا» 2
«آنكسكه در مصاحبت وهمجوارى بد عمل مىكند باماهمسفرنشود».
بنابراين، زائران گرامى بايد مراقب باشند توصيههاى پيشوايان دين را در اين سفر روحانى به كار بندند و از آنچه دون شأن يك زائر با معرفت است، احتراز كنند و از عصبانيت، خشم، لغو، غيبت و سختگيرىهاى بىمورد، عجله و شتابزدگى و ناسازگارى بپرهيزند تا حج و عمره، لذّت و مفهوم ديگرى يابد.