150«صد هزار برابر آنچه خواستى براى تو باد»؛
(ولك مأة ألف ضعف مثله)
و من دوست نداشتم كه صد هزار تضمين شده را رها كنم و به دعا براى خود بپردازم كه نمىدانم آيا به اجابت مىرسد يا نه؟! آرى در دعا نيز مردم مقدماند.
بنابراين حجگزار بايد از حصار فرديت خارج شود و به درياى انسانها بپيوندد تا خود نيز در اين دريا از فيض ربوبى برخوردار گردد.
وداع با حرمين
براى زائر خانۀ خدا، از آن هنگام كه آهنگ بازگشت به وطن دارد تا رسيدن به خانه، آدابى است؛ از جمله:
توديع با حرمين:
مستحب است كه زائر براى آخرين بار طواف وداع كند و از خانۀ خدا بيرون آيد و نيز با زيارت وداع حرم نبوى و جنة البقيع را ترك گويد و همانگونه كه در ادعيه و زيارات آمده، از خداوند بخواهد كه آن را آخرين زيارت او قرار ندهد؛ چرا كه تعلّق قلب به خدا و رسول و ائمۀ هدى عليهم السلام و اماكن مقدسه و مشاهد مشرفه از لوازم ايمان و محبت است
(مَنْ أحبّ شيئاً احَبّ آثاره) و هم عامل هدايت و تربيت، و اين تعلّق و وابستگى بايد جاودانه باشد.
وداع با كعبه معظمه
معاوية بن عمار از امام صادق عليه السلام روايت كرده كه فرمود: هرگاه