105
«لِيْسِ مُنِ الْمُروّة انْ يَحْدُث الّرجل بِمٰا يلقى في سفره من خيرٍ أو شرٍّ» 1
«از مروت و جوانمردى دور است كه هرگاه كسى در مسافرت از همسفرِ خود، خوب يا بد ديد آن را بازگو كند.»
همچنين آن حضرت مىفرمايد:
«أدنىٰ مٰا يَخْرج بِهِ الرّجُل مِنَ الإيمان أن يواخى الرجل على دينه فيحصى عليه عثراته و زلاته ليعيّره بِهِ يوماًمٰا» 2
«نزديكترين چيزى كه مرد به وسيلۀ آن، از ايمان خارج مىشود اين است كهبنام دين باكسى طرحبرادرى بيفكند وآنگاه خطاها و لغزشهاى او را شماره كند تا روزى بدينوسيله وى را مورد نكوهش قرار دهد.»
فقه معيشت در سفر
چنانكه در مقدمات سفر آورديم، تأمين هزينه، نگهدارى آن و نوع خرج كردن و غذا خوردن است. از آداب سفر است كه در روايات به عنوان «فقه معيشت» از آن نام برده شده و در ذيل مواردى را در اين خصوص مىنگريم:
الف - توشه كافى برگرفتن
در روايات، به برداشتن توشۀ كافى و خوردنىهاى خوب براى مسافر توصيه شده و آن را نشانۀ شرافت و جوانمردى دانستهاند. پيامبر خدا صلى الله عليه و آله