103حل مى‌شود.»

توسعه مجلس

از آداب مجالست، توسعۀ مجلس براى ديگران است. قرآن بر اين امر چنين فرمان مى‌دهد:

يٰا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا إِذٰا قِيلَ لَكُمْ تَفَسَّحُوا فِي الْمَجٰالِسِ فَافْسَحُوا يَفْسَحِ اللّٰهُ لَكُمْ وَ إِذٰا قِيلَ انْشُزُوا فَانْشُزُوا ¹ «اى كسانى كه ايمان آورده‌ايد، هرگاه به شما گفته شود در مجلس توسعه دهيد، توسعه دهيد و چون گفته شود بپاخيزيد برخيزيد.»

بنابر اين بر اهل مجلس است كسى را كه وارد مى‌شود، جاى دهند و نيز شايسته است در نوع نشستن يا استراحت كردن به گونه‌اى عمل كنند كه جا براى ديگران تنگ نشود و از صدرنشينى بپرهيزند. همچنين در روايات توصيه شده كه اهل مجلس رعايت فاصله را بكنند و براى نشستن در جاى مطلوب، عرصه را بر ديگران تنگ نكنند. از سخن پيامبر خدا صلى الله عليه و آله است:

«ينبغى لِلجُلَسٰاء أنْ يَكُونَ بَيْنَ كُلّ اثْنَيْنِ مِقْدٰار عظم الذراع لئلا يشق بعضهم عَلىٰ بعض» ²

«شايسته است ميان افرادى كه در مجلس نشسته‌اند به مقدار يك ذراع (استخوان دست) فاصله باشد تا موجب مشقت و زحمت يكديگرنشوند.»