165است كه خود خداوند، آن را مقرر فرموده است تا اولاً: از اين طريق پاداشى به اولياى خود داده باشد.
ثانياً: بندگان را متوجه آن ذات‌هاى مقدس كند، تا از آنها درس و الگو بگيرند و زندگى خود را شبيه زندگانى آنها گردانند.
ثالثاً: ديگران بدانند، كسى كه در راه خدا حركت مى‌كند و به كمال مى‌رسد، چنان سعۀ وجودى پيدا مى‌كند كه مى‌تواند واسطه بين بنده و خدا شود.
4. مگر خداوند نسبت به خواسته‌هاى ما، جاهل است كه در قرآن، اين اندازه به ما امر ميكند كه دعا كنيد؟ خداوند قبل از دعا كردن، از حاجت و خواستۀ قلبى ما خبر دارد، پس دعا براى چيست؟ چرا ميفرمايد: (B ادْعُونِي أَسْتَجِبْ لَكُمْ ) (غافر: 60) آيا با دعا كردن ما پى مى‌بردكه ما چه ميخواهيم؟ و يا نميتواند استجابت كند؟! وسيله قرار دادن دعا، بى‌اشكال است. اما، ولىّ خدا را وسيله قرار دادن اشكال دارد؟!