149مخفى بود؛ زيرا احتمال جسارت نواصب و خوارج، نسبت به قبر شريف حضرت، قوى بود. اين قبر تا زمان خلافت هارون‌الرشيد پنجمين خليفه عباسى، پنهان بود و تنها فرزندان و خواص حضرت، از مكان آن آگاه بودند. تا آنكه در سال 133هجرى، به خاطر كرامتى كه از قبر شريف آشكار شد، هارون الرشيد به مكان آن پى‌برد و دستور داد قبه و بارگاهى برآن بنا كنند و... ¹.

بنابراين، خليفه عباسى كه فردى سنى بود، اين بارگاه را بلافاصله پس از آشكار شدن يعنى حدود صد سال بعد از شهادت حضرت، بنا كرد و با آنكه اين كار در زمان سلف صالح كه وهابيت خود را پيرو آنها مى‌داند واقع شد ولى از سلف كسى به چنين كارى اعتراض ننمود و حتى احمد حنبل امام حنابله و وهابيت چيزى نگفت.

6. ابن حجاج بغدادى (392262ه. ق) كه از شعراى بزرگ عراق است، در كنار حرم حضرت و در حضور جمعى، قصيدهاى را سرود:

«يا صَاحِبَ الْقُبَّة الْبَيْضَاء عَلَى النَّجَفِ مَنْ زَارَ قَبْرَكَ وَ اسْتَشْفَي لَدَيْكَ شَفِي