138ج) وَ لِكُلٍّ جَعَلْنٰا مَوٰالِيَ مِمّٰا تَرَكَ الْوٰالِدٰانِ وَ الْأَقْرَبُونَ (نساء: 33) ؛
د) مَأْوٰاكُمُ النّٰارُ هِيَ مَوْلاٰكُمْ وَ بِئْسَ الْمَصِيرُ (حديد: 15) ؛
ه) وَ إِنِّي خِفْتُ الْمَوٰالِيَ مِنْ وَرٰائِي وَ كٰانَتِ امْرَأَتِي عٰاقِراً (مريم: 5) ؛
و) وَ ضَرَبَ اللّٰهُ مَثَلاً رَجُلَيْنِ أَحَدُهُمٰا أَبْكَمُ لاٰ يَقْدِرُ عَلىٰ شَيْءٍ وَ هُوَ كَلٌّ عَلىٰ مَوْلاٰهُ (نحل:76) .
بنا به نظر مفسران اهل سنت، مولى در اين آيه‌ها معانى مختلفى دارد.
در آيه اول، به مفهوم ولى و سرپرست و در آيه دوم، به مفهوم ياور است. در آيه سوم، به معنى وارث و اقوام و در آيه چهارم، به مفهوم جايگاه آمده است. در آيه پنجم نيز، همچون مورد سوم به مفهوم بستگان و وارثان و در آيه ششم به مفهوم مالك و ارباب است! كه با قراين موجود در آن مشخص مى‌گردد.
3. بر فرض كه واژۀ مولا در تمام آيه‌هاى قرآن به يك معنا آمده باشد، آن معنا كدام است؟! مدعاى شيعه در معناى اين واژه در حديث اين است كه با توجه به قراين موجود در قبل و بعد اين حديث، آن را به معناى اولى به تصرف، مى‌دانند. بنابراين، حتى اگر در قرآن هم، به بيش از يك معنا به كار نرفته باشد، ادعاى پرسشگر را ثابت نميكند.