131ب) در مكان‌هاى مذكور، مردم مشغول انجام مناسك و عبادت خود بودند و براى امر مهم معرفى جانشين، حاضر نمى‌شدند.
ج) از طرفى مردم در عرفات محرم بودند و محدوديت‌هاى احرام را داشتند و براى وقوف واجب، در آنجا گرد آمده بودند، و اگر پيامبر(ص) اين كار را انجام مى‌داد، امرى تبعى و حاشيه‌اى و فرعى محسوب مى‌شد، به‌ويژه با توجه به اينكه حضرت در عرفات خطبه‌اى طولانى درباره اخلاق رفتارى و معاشرتى مسلمانان ايراد نموده بود، درحالى‌كه بايد براى اين امر مهم، جلسه‌اى ويژه‌با شرايط ويژه‌و منحصر به فرد و به‌يادماندنى تشكيل مى‌شد.
د) تمام كسانى كه به حج، مشرف شده بودند و در صحراى عرفات حضور داشتند، در غدير خم نيز كه نزديك جحفه و مكان جدا شدن راه‌ها از يكديگر است حضور داشتند. با اين تفاوت كه در عرفات، مردم در خيمه‌ها و جايگاه‌هاى خود پراكنده و مشغول عبادت بودند و تشكيل چنين جلسۀ با اهميتى، هم با حفظ حال عبادت آنها منافات داشت و هم اينكه امرى تبعى و طفيلى و غير مهم به حساب مى‌آمد.
بر اساس آنچه گفته شد، در پاسخ پرسش فوق، مى‌گوييم:
يك اگر پيامبر(ص) مى‌خواست از على(ع) ، در مقابل