117نمى‌توان سبحان الله و يا ذكر ديگرى گفت؟! بنابراين، چه اشكالى دارد كه اميرمؤمنان(ع) دو عبادت را در يك زمان انجام داده و خداوند نيز، آن را تأييد و ستايش كرده باشد.
د) برخى از اولياى خدا، به مقام جمع الجمعى مى‌رسند كه مى‌توانند در آن واحد، كارهاى متعدد و غير قابل‌جمعى داشته باشند. آنها مظهر اين اسم ذات بارى مى‌شوند: « يا من لا يشغله سمع عن سمع ... ».
5. عبارت «معناى ركوع در قرآن اشاره به اوج ذلت است» نيز، صحيح نيست؛ زيرا:
الف) عدول از ظاهر لفظ، دليل مى‌خواهد و اينجا هيچ دليل لفظى وجود ندارد.
ب) از ده‌ها روايت شأن نزول، برمى‌آيد كه در واقع، موضوع قضيه در خارج اتفاق افتاده است و اميرمؤمنان(ع) در حال نماز و در ركوع صدقه داده است. بنابراين، قرينه قطعى برخلاف ادعاى اينان وجود دارد.