82
أَتٰاكُمَا اْليَقيٖنُ.»
و حدود الهى را بر پا كرديد و كتاب او را بر خوانديد و تا جايى كه امكان داشت، بر آزارها و اذيتهايى كه به شما در راه خدا مىرسيد، صبر و تحمّل نشان داديد، تا آنكه يقين، شما را فرا رسيد و موسم رفتنتان آمد.
«أَبْرَءُ إِلَى اللّٰهِ مِنْ أَعْدٰائِكُمٰا وَ أَتَقَرَّبُ إِلَى اللّٰهِ بِوِلاٰيَتِكُما أَتَيْتُكُما زائِراً عٰارِفاً بِحَقِّكُمٰا مُوَالِيًا لِاَوْليٖائِكُمٰا مُعٰادِيًا لِاَعْدٰائِكُمٰا مُسْتَبْصِراً بِالهُدَى الَّذىِ أَنْتُمٰا عَلَيْهِ، عٰارِفًا بِضَلاٰلَةِ مَنْ خَالَفَكُمٰا، فَاشْفَعٰا لىٖ عِنْدَ رَبِّكُمٰا؛ فِاِنَّ لَكُمٰا عِنْدَاللّٰهِ جٰاهاً عَظيٖمًا وَ مَقٰامًا مَحْمُودًا.»
براى خدا، از دشمنان شما بيزارى جسته، با دوستىتان به او نزديكى مىجويم. به زيارت شما آمدهام، در حالى كه به هدايتى كه شما بر آن بودهايد، روشنى گرفته و به گمراهى كسى كه شما را مخالفت كرده، پى بردهام. پس نزد خدا مرا شفاعت كنيد. همانا شما در نزد خداوند منزلت بلند و مقام ستوده داريد.
سپس تربت [ضريح] را ببوس و گونۀ راستت را بر آن بگذار و بعد به سوى سرهاى مقدس برو و بگو:
«اَلسَّلاٰمُ عَلَيْكُمٰا يٰا حُجَّتَىِ اللّٰهِ فىٖ أَرْضَهٖ وَ سَمٰائِه عَبْدُكُمٰا وَ وَليُّكُمٰا وَ زائِرُكُمٰا مُتَقَرِّبٌ إِلَى اللّٰهِ