79
آوردهايد، داخل خانههاى پيامبر نشويد. مگر اينكه شما را رخصت دهد.»
«أَللّٰهُمَ إِنّىٖ أَعْتَقِدُ حُرْمَةَ صٰاحِبِ هٰذَا الْمَشْهَدِ الشَّريٖفِ فىٖ غَيْبَتِهِ، كَمٰا أَعْتَقِدُهٰا فىٖ حَضْرَتِهِ، وَ أَعْلَمُ أَنَّ رَسُولَكَ وَ خُلَفٰائَكَ عَلَيْهِمُ السَّلاٰمُ أَحْيٰاءٌ عِنْدَكَ يُرْزَقُونَ، يَرَوْنَ مَقٰامىٖ وَ يَسْمَعُونَ كَلاٰمىٖ، وَ يَرُدُّونَ سَلاٰمىٖ، وَ أَنَّكَ حَجَبْتَ عَنْ سَمْعىٖ كَلاٰمَهُمْ، وَ فَتَحْتَ بٰابَ فَهْمىٖ بِلَذيٖذِ مُنٰاجٰاتِهِمْ.»
خدايا چنانكه در زمان حضورشان احترام داشتن آنها را باور داشتم، اينك نيز كه آنان از ديدهها پنهانند، احترام آنها را معتقدم و مىدانم كه رسول و امامانت - درود تو بر آنان - نزد تو زندهاند و روزى مىبرند؛ آنان جاى مرا ديده و سخنم را مىشنوند، و پاسخ سلامم را مىدهند، هر چند خود مرا از شنيدن كلامشان مانع شدهاى و تنها دريچۀ فهم انديشهام را با لذت نجواهايشان در دل آشنا ساختهاى.
«وَ أِنّىٖ أَسْتَاْذِنُكَ يٰا رَبِّ أَوَّلاً وَ أَسْتَاْذِنُ رَسُولَكَ صَلَّى اللّٰهُ عَلَيْهِ وَ آلِهِ وَ أَسْتَاْذِنُ خَليٖفَتَيْكَ الْامٰامَيْنِ الْمَفرُوضَيْنِ عَلَىَّ طٰاعَتُهُما مَوْسَى بْنَ جَعْفرٍ وَ مُحَمَّدَ بْنِ عَلىٍّ الجَوٰادَ وَ الْمَلاٰئِكَةَ المُوَكَّليٖنَ بِهٰذِهِ الْبُقْعَةِ الْمُبٰارَكَةِ ثٰالِثًا.»