141روى آوردند تا آن را به عنوان مكتبى سازنده و دين زندگى، مطرح كنند. تأسيس جماعة العلماى نجف اشرف، اولين گام در اين راه بود. آيةاللّٰه شيخ مرتضى ياسين كه در نجف اشرف اقامت داشت، بنيانگذار اين گروه بود. در اين جمع، مجتهدان برجستۀ ديگرى همچون: محمد رضا آلياسين، شيخ محمد رضا مظفر، سيد محمد مهدى حكيم نيز حضور داشتند. سيد محمد باقر صدر نيز كه با داشتن سن كم، شرايط عضويت جماعت را دارا نبود، پنهانى در رهبرى جماعت نقشآفرين بود. اولين بيانيۀ جماعت و بسيارى ديگر از نوشتههاى آن، توسّط او به نگارش درآمد.
از ديگر تلاشهاى همسوى او با حركت جماعت، انتشار دو اثر برجستهاش، فلسفتنا (فلسفۀ ما) و اقتصادنا (اقتصاد ما) ، بود. او در اين كتابها با شيوۀ تطبيقى به نقد و بررسى افكار الحادى و ارائۀ نظر اسلام پرداخت.
در چهاردهم رمضان 1341ه .ق. باز كودتايى خونين در عراق رخ داد. اين كودتا با رهبرى ملىگرايان انجام گرفت. در رأس اين حركت، سرهنگ دوم عبدالسلام عارف و همپيمانان جديد بعثىاش قرار داشتند. كودتاى جديد، فترتى خشونتبار را به همراه آورد. در اين فترت، سرزمين عراق شاهد سيل خون و موج پردهدرىهايى بود كه كرامت و ارزش انسان در آن ناديده گرفته شده بود.