138مجالس كه در 6 رمضان 1338 ه . ق. در جامع حيدرخانۀ بغداد برگزار شد، عيسى عبدالقادر ريزلى يكى از كارمندان ادارۀ اوقاف، با اين كه برنامهاى در آن مجلس نداشت، بلند شد و قصيدهاى را كه در 24 بيت سروده بود، قرائت كرد. او در شعر خود مسلمانان را به اتحاد فرا خواند و در پايان آن نيز به صراحت از استقلال عراق سخن گفت.
انگليسىها بىدرنگ حكم به دستگيرى ريزلى دادند.
دستگيرى ريزلى، بازتاب گستردهاى در بين مردم بغداد و كاظمين داشت. آيةاللّٰه شيرازى در نامهاى خطاب به مردم عراق، حمايت خود را از حركت آغاز شده، اعلام نمود. او اين حركت مردم بغداد و كاظمين را حركتى در جهت استيفاى حقى قانونى كه در آخر به استقلال عراق در پناه حكومت اسلامى منجر مىشود، قلمداد كرد. نامۀ آيةاللّٰه شيرازى مسير آيندۀ نهضت را تعيين كرد و هيأت پانزده نفره كه در راستاى آزادى ريزلى تشكيل شده بود، اهداف برجستهترى را دنبال كرد.
انگليسىها در برابر اين خواستههاى به حق مردم عراق نتوانستند منطقى عمل كنند و همين باعث شد كه خشم مردم، به ويژه عشاير فرات ميانى، لهيب كشد و اين زمانى بود كه آيةاللّٰه شيرازى اجازۀ دفاع مسلحانه در برابر تجاوز به حقوق قانونى و شرعى را به مردم داده بود و بدين گونه انقلاب 1920م. عراق، يكى از بزرگترين انقلابهاى