51 در اسناد ديگرى از جمله اسناد مربوط به آباده ¹ و حسين‌آباد ناظمِ ملاير ² نيز آمده است كه، مردم براى زوّار مشهد يا كربلاى معلّى، از بيست تومان تا پنجاه تومان «سرراهى» مى‌گذارند.

در على‌آبادِ دو دانگه ³ و كاورد سارى نيز:«زوّارى كه مى‌خواهند به زيارت بروند، همۀ مردم محل و قوم و خويشان به دور آن‌ها جمع مى‌شوند. اگر زائر مرد است صورت او را مى‌بوسند، سپس هر كس به اندازۀ پنج، ده يا بيست تومان به زائر «خرجى» مى‌دهد و در حدود سه كيلومتر، پشت سر زائر راه مى‌روند و در آنجا با او خداحافظى مى‌كنند.» ⁴«جيب خرجى» نيز اصطلاح ديگرى است كه در سراب به كار مى‌رود. «در اين شهر وقتى زائر خانۀ خدا با فرد فرد اهالى خداحافظى كرد، بستگان نزديك وى، وجهى را به عنوان «جيب خرجى» به او مى‌پردازند.» ⁵«گشادراه» يكى ديگر از اصطلاحات در اين مورد است كه در ميان اهالى بهمن، از توابع آباده رايج است. «گشادراه، مقدارى وجه نقد است كه اقوام زوّار آن را به نيت كمك هزينۀ سفر، به زوّار مى‌دهند، اما شخص زائر آن وجه را در شهر مشهد، سوغات خريده