211شود. 1اگر كسى در طول راه به عللى نتواند به مقصد زيارت برسد، مىگويند امام او را نطلبيده است. 2پس از بازگشت زائران از مشهد مقدس، محلّىها او را «مشهدى» صدا مىزنند و معتقدند كلمۀ مشهدى قبل از اسم فرد بايد گفته شود و اگر نام او را به تنهايى صدا بزنند، گناه دارد.
پشت سر زائر آب مىريزند، به اين معنى كه مانند آب روان برود و در راه ناراحتى يا اتفاقى برايش پيش نيايد. همچنين يك تخممرغ هم زير پاى زائر مىاندازند تا بشكند و اين كار هم، براى رفع بلا است. 3پختن آش پشت پا، بر اين اساس است كه زائر از بلا محفوظ بماند. 4زمانى كه زوار امام رضا(ع) از ماشين پياده مىشوند، استقبالكنندگان آنها را مىبوسند و عقيده دارند، اولين كسى كه آنها را ببوسد، خاك مسافرت رويش مىريزد و حتماً سال ديگر حضرت امام رضا(ع) او را مىطلبد. 5روز عيد قربان، خانوادۀ حاجى، خروسى را مىكشند و قبل از تقسيم، استخوانهاى خروس را جدا