191 مطابق چيزى كه فرستاده بودند، سوغاتىهايى از قبيل: مُهر، تسبيح، كشمش و نخود، بادبزن حصيرى و عِطر در آن مىگذاشتند؛ البته اين سوغاتىها براى افراد خانواده و خويشان فرق مىكرد. به طورى كه براى برادر يا خواهر، سوغاتى بهترى مىدادند؛ سپس سوغاتىهاى معمولى را براى همسايهها و ساير آشنايان، به عنوان تبرّك مىفرستادند.» 1ميان اهالى كاوردِ سارى: «رسم بود كه زائر، سوغاتىهايى شامل نخود خالص، كشمش خالص، مُهر كوچك و بزرگ، مُهر زنانۀ آينهدار، دستمالهاى گرانقيمت و ارزانقيمت، تسبيح مكّهنما، تسبيح گِلى و بادبزن به اقوام و دوستان خود مىداد. البته نوع و ميزان اين سوغاتىها بستگى به ميزان پولى داشت كه به عنوان خرجى راه داده بودند؛ براى مثال، به كسى كه پول خرجى بيشترى داده بود، يك عدد مُهر بزرگ، يك دستمال پنج تومانى و يك عدد تسبيح مكّهنما مىدادند و آنهايى كه خرجى كمترى داده بودند، يك عدد مُهر كوچك، تسبيح گِلى و بادبزن دو ريالى دريافت مىكردند. اگر پيرمردها يا پيرزنها به ديدن زوّار مىآمدند، پيش آنها يك عدد عِطر مىگذاشتند. بعضىها عِطر را برمىداشتند و بعضى ديگر تنها بو مىكردند و آن را سر جاى خود مىگذاشتند.» 2در ميان اهالى زاهدان فسا: «وقتى زائر از سفر