187
6هديه و سوغاتى
هديه دادن و هديه گرفتن، جايگاهى والا و با ارزش دارد. در فرهنگ ايرانى، دربارۀ هديه و انواع آن، مطالب زيادى در تاريخ ادبيات كهن اين سرزمين به چشم مىخورد. اين موضوع در سفر و مسافرت جايگاه ويژۀ خود را دارد. در سفرهاى سياحتى يا زيارتى، مسافر بنا به توان مالى خود، اقدام به خريد هديه يا آوردن سوغاتى مىكند. در سفرهاى زيارتى، همانطور كه شرح داده شد، مسافر براى شروع سفر از نزديكان خود هديه مىگيرد؛ بنابراين حداقل به اندازۀ ارزش هديۀ دريافت شده، ملزم به آوردن سوغاتى مىشود. از اين رو در سفرها و از جمله سفرهاى زيارتى، سوغاتى به نوعى الزام آور، مرسوم شده است و چه بسا با نبود سوغاتى، سفر، كامل محسوب نمىشود.
در اصفهان: «حاجى به هنگام بازگشت از مكّه، تا يك هفته بنا به رسم خود در منزل مىنشست و از غريب و آشنا، كه براى عرض تبريك و زيارت قبولى مىآمدند، پذيرايى مىكرد. در ضمن، هر يك از